Od 2007 roku pracownicy używający własne pojazdy do celów służbowych oczekiwali na zmiany w stawkach kilometrowych. Po wieloletnim zabieganiu wielu środowisk ma nastąpić regulacja stawek, co zwiastuje projekt Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 11.10.2022 roku. Jednak zmiany nie wywołały entuzjazmu, gdyż dla pojazdów o pojemności skokowej silników pow. 900 cm3, najczęściej używanych, stawka ma wzrosnąć zaledwie o 20 groszy. W opinii Krajowego Sekretariatu Zasobów Naturalnych, Ochrony Środowiska i Leśnictwa czytamy, że “mając na względzie ogólnie znane okoliczności wzrostu kosztów utrzymania pojazdów, propozycja jest nieporozumieniem”. W tejże opinii proponuje się realną wysokość stawki dla tej grupy pojazdów w wysokości 1,8358 zł. Dodatkowo wskazuje się konieczność wprowadzenia cyklicznej waloryzacji, zwiększenie stawki o 20% o dodatek terenowy w leśnictwie oraz zwiększenie maksymalnego limitu miesięcznego do 2000 km.

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” po spotkaniu z Premierem i przedstawicielami Rządu RP oceniła niedostatecznie gwarancję spełnienia naszych postulatów, którymi są:

– Powstrzymanie wzrostu cen energii

– Podniesienie wynagrodzeń w sferze finansów publicznych

– Przyjęcia ustawy dot. emerytur stażowych

W konsekwencji KK podjęła decyzję o zorganizowaniu manifestacji w Warszawie w dniu 17 listopada 2022 roku.

W dniu 29 kwietnia 2022 roku w Berlinie, w Centrum Kongresowym Axica, odbyło się sympozjum Unii Europejskiej, zorganizowane przez Niemiecką Radę Leśnictwa (DFWR – Deutscher Forstwirtschaftsrat) reprezentowaną przez jej Prezydenta Georga Schirmbecka oraz austriacką platformę Las-Drewno-Papier (FHP – Forst-Holz-Paper) reprezentowaną przez Przewodniczącego Rudolfa Rosenstattera. Wśród około 200 uczestników znaleźli się: Cem Oezdemir (Federalny Minister Rolnictwa z Niemiec), Elisabeth Koestinger (Federalna Minister Rolnictwa, Regionów i Turystyki z Austrii), Virginijus Sinkevičius (Komisarz UE ds. Środowiska), Anne-Marie Descôtes (Ambasador Republiki Francuskiej w Niemczech), Paweł Sałek (Doradca Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej), Joerg-Andreas Krueger (Prezydent NABU-Naturschutzbund Deutschland – Niemieckiego Stowarzyszenia Ochrony Przyrody), Helga Pueltzl (zastępca dyrektora EFI – Europejskiego Instytutu Leśnego). Polskę reprezentowali członkowie Zespołu Ekspertów NSZZ „Solidarność”: Zbigniew Kuszlewicz, Jacek Cichowski, Tomasz Markiewicz, Grażyna Zagrobelna, Jarosław Kuczaj i Tomasz Zawiła-Niedźwiecki. Obecni też byli przedstawiciele Lasów Państwowych: Jan Tabor i Marta Nurczyńska.

Tematem przewodnim Sympozjum było stwierdzenie, że lasy odporne na zmianę klimatu i zarządzane w sposób zrównoważony stanowią podstawę sukcesu Zielonego Ładu i realizacji celów klimatycznych UE. Zebrani wezwali do zmiany kursu w polityce UE w zakresie polityki leśnej, która powinna opierać się na krajowych rozwiązaniach, a na poziomie europejskim powinna uwzględniać różnorodność regionalną, doświadczenia praktyki i osiągnięcia nauki. Centralnie zunifikowane wymogi dla wszystkich państw członkowskich UE są do tego nieodpowiednie.

W konferencji wzięło udział około 200 osób, wśród których byli europarlamentarzyści, politycy, naukowcy, praktycy zajmujący się gospodarką leśną i ochroną przyrody na różnych szczeblach zarządzania, zarówno z sektora państwowego, jak i prywatnego.

Otwierając Sympozjum Prezes DFWR Georg Schirmbeck z zadowoleniem przyjął wysiłki rządów zmierzające do sprostania wyzwaniom związanym ze zmianami klimatu, kryzysem energetycznym i zajęcie się regionalną wartością dodaną sektora leśno-drzewnego, np. poprzez promowanie budownictwa drewnianego. Apelował również do właścicieli oraz zarządców lasów i leśników, którzy z dużym zaangażowaniem prowadzą gospodarkę leśną, stosując naukowe rozwiązania, aby włączali się w procesy legislacyjne: “zrównoważone, wielofunkcyjne zarządzanie naszymi lasami odgrywa kluczową rolę w walce ze zmianą klimatu ” – powiedział Schirmbeck.

Schirmbeck odniósł się także do wyników badań prowadzonych przez Naukową Radę Doradczą ds. Polityki leśnej w Federalnym Ministerstwie Rolnictwa i Żywności (BMEL), zgodnie z którymi recykling drewna prowadzi do ciągłego składowania węgla, zwiększając stale jego magazynowanie. Jednocześnie gospodarka leśna ze zrównoważonym pozyskiwaniem i recyklingiem drewna tworzy przestrzeń dla nasadzeń nowych drzew. “Jako ekologicznie odnawialny surowiec, drewno w porównaniu do stosowania wysokoemisyjnych materiałów takich jak cement, jest najbardziej przyjaznym dla klimatu surowcem. Z tego punktu widzenia konieczne jest, aby ta usługa leśnictwa była wspierana przez wymogi LULUCF”.

W sesji plenarnej wystąpili oficjalni goście Sympozjum. Otwierało je wystąpienie minister Elisabeth Koestinger z Austrii, która podkreśliła wielofunkcyjną rolę leśnictwa. “Dla mnie europejska polityka leśna oznacza zrównoważoną gospodarkę leśną, wzmacniającą wielofunkcyjność lasów i regionalnej wartości dodanej”. Kładła także nacisk na zrównoważone drewno surowcowe jako instrument niezależności dostaw. “W obecnej sytuacji politycznej, koncentracja na bezpieczeństwie surowcowym i niezawodnych łańcuchach dostaw jest zadaniem priorytetowym. (…) W ramach Austriackiego Funduszu Leśnego utworzono oddzielną inicjatywę dotyczącą drewna, dzięki której dowartościowano drewno jako alternatywę dla materiałów budowlanych i jako zrównoważoną alternatywę dla energii kopalnej”. Min. Koestinger zakończyła swoje wystąpienie stwierdzeniem, że las i drewno nigdy nie były źródłem problemów, ale zawsze były ich rozwiązaniem.

Z kolei minister Özdemir powiedział: “Lasy są klimatyzacją świata, schronieniem dla wielu zagrożonych gatunków i dostawcą drewna, najcenniejszego odnawialnego surowca”. W obliczu globalnego kryzysu klimatycznego i różnorodności biologicznej, UE w coraz większym stopniu przygląda się również lasom i ich wkładowi w nadrzędne cele UE. I ten wkład można kształtować w sposób jak najbardziej pozytywny. Przy coraz bardziej skoordynowanej polityce ochrony środowiska w Brukseli, rząd federalny popiera zwiększenia transgranicznej współpracy, uwzględniającej kompetencje państw członkowskich i ich regionów. I to do nich należy dostosowanie koncepcji gospodarki leśnej.

“Cieszę się, że nasze lasy łączą siły z Niemiecką Radą Leśnictwa. To ważni, głośno artykułujący swoje racje orędownicy – działający nie tylko w Niemczech, ale także współpracujący z partnerami w Europie. Jeśli naprawdę chcemy chronić nasze lasy, nie możemy zatrzymywać się na granicach państw – tylko współpracując z partnerami z innych krajów w Europie będziemy mogli przezwyciężyć trudności”, mówił Özdemir.

Przewodniczący Austriackiego Stowarzyszenia Leśnego (FHP), Rudolf Rosenstatter, stwierdził, że “decyzje, zarówno krajowe, jak i europejskie, muszą opierać się na profesjonalizmie, nauce, doświadczalnictwie, a nie ideologii. Rozprzestrzeniło się błędne przekonanie, że las pozostawiony sam sobie rozwiąże wszelkie problemy środowiskowe. To nieprawda. Kryzys klimatyczny wymusza przekształcenie lasu, potrzebne jest aktywne nim zarządzanie. Badania leśne pokazują, że różnorodność biologiczna lasów jest zachowywana dzięki wielofunkcyjnemu gospodarowaniu. Jeśli powiesz “tak” budowaniu europejskiego domu, musisz również powiedzieć “tak” zrównoważonej gospodarce leśnej.”

Paweł Sałek, doradca Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawił historyczny rys polskiego leśnictwa, jego tradycje i dzień dzisiejszy. Podkreślił rolę wielofunkcyjnej zrównoważonej gospodarki leśnej oraz przypomniał, że leśnictwo w traktatach europejskich pozostawione jest decyzji poszczególnych państw, a więc legislacja unijna nie powinna zbyt daleko ingerować w tę sferę działania.

W części dyskusyjnej sympozjum słowo wstępne wygłosili: europarlamentarzyści: Ulrike Mueller i Alexander Bernhuber, a także Sven-Erik Hammar (CEPF – Konfederacja Europejskich Właścicieli Lasów), Christof Bartsch (FECOF – Europejska Federacja Gmin Leśnych), Reinhardt Neft (EUSTAFOR – Europejskie Stowarzyszenie Lasów Państwowych), Max von Elverfeldt (ELO – Europejska Organizacja Właścicieli Lasów). W tej części, w imieniu NSZZ „Solidarność” wystąpił prof. Tomasz Zawiła-Niedźwiecki podkreślając, iż w dochodzeniu do sformułowań strategii różnorodności biologicznej i leśnej UE nie wzięto pod uwagę holistycznego podejścia nauk leśnych, wskutek czego implementacja tych strategii będzie groźna dla bioróżnorodności i dla gospodarki. Nie wzięto pod uwagę roli wielofunkcyjnej, zrównoważonej gospodarki leśnej w realizacji wzniosłych celów klimatycznych Zielonego Ładu. Łańcuch leśno-drzewny może istotnie przyczynić się do osiągnięcia neutralności klimatycznej poprzez dostarczanie drewna – odnawialnego, ekologicznego surowca, którego zastosowanie umożliwi w znacznym stopniu zastąpienie cementu i stali w budownictwie (a więc tych surowców, których produkcja powoduje największy ślad węglowy). Realizując idee Zielonego Ładu należy się spodziewać zwiększonego zapotrzebowania na drewno (co dzięki zrównoważonej, wielofunkcyjnej gospodarce nie wpłynie negatywnie na zachowanie bioróżnorodności), natomiast realizacja nieprecyzyjnych i niekiedy wręcz szkodliwych zapisów strategii leśnej doprowadzi do spadku podaży drewna o kilkadziesiąt procent.

Podkreślił także, że eksperci NSZZ „Solidarność” i naukowcy z Komitetu Nauk Leśnych i Technologii Drewna Polskiej Akademii Nauk przesyłali udokumentowane naukowo opracowania do przewodniczącego Timmermansa oraz komisarzy UE ds. Rolnictwa i Środowiska. Niestety nie zostały one poważnie potraktowane i rozpatrzone.

Zwrócił również uwagę na kontrowersyjny pomysł Komisji Europejskiej posadzenia 5 mld drzew dodatkowo, który jest nierealistyczny – szkoda, że przed jego ogłoszeniem nie skonsultowano sprawy choćby z ekspertami zajmującymi się gospodarką przestrzenną.

Wzrost płac w Wodach Polskich od wielu lat stawia pracowników Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na jednym z najniższych w Polsce poziomie. Uruchamiane “podwyżki” nie nadążają za inflacją. Trwający od 2018 roku spór zbiorowy z pracodawcą do tej pory nie został rozwiązany. Konsekwencją tegoroczną tej sytuacji jest powołanie Komitetu Protestacyjno-Strajkowego NSZZ “Solidarność”.W załączonym Komunikacie nr 1 KPS przedstawiono więcej informacji.

Plik do pobrania: kliknij tutaj

Rodzące się jak grzyby po deszczu Unijne koncepcje, zmierzające do ograniczenia roli człowieka w przyrodzie, zapoczątkowane dalece kontrowersyjnymi pomysłami, publikowanymi obszernie także na naszej stronie, obudziły też Senat RP. W projekcie zmiany ustawy o lasach, powołując się nieprawnie do Konwencji z Aarhus, politycy opozycyjni planują uzyskać wpływ na prowadzoną przez PGL LP gospodarkę leśną, poprzez możliwość zaskarżania do sądu Planów Urządzania Lasów /PUL/. Prawo do udziału społeczeństwa w konsultacjach poprzedzających przyjęcie PUL, z których bardzo rzadko społeczeństwo korzysta, już nie wystarcza!

Załączamy obszerną opinię, która dobitnie obnaża szczególnie kwestie formalne.

Plik do pobrania: kliknij tutaj

Krajowy Sekretariat Zasobów Naturalnych, Ochrony Środowiska i Leśnictwa NSZZ “Solidarność” negatywnie opiniuje “Wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie udostępniania na rynku unijnym oraz wywozu z Unii niektórych towarów i produktów związanych z wylesianiem i degradacją lasów oraz uchylającego Rozporządzenie UE nr 995/2010” (COM /2021/ 706 final) – procedura 2021/0366/COD

Plik do pobrania: kliknij tutaj

W dniu 8 października 2021 roku, w Warszawie, z inicjatywy Krajowego Sekretariatu Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa NSZZ „Solidarność” odbyła się międzynarodowa konferencja pt. „Przyszłość modelu ochrony środowiska leśnego w kontekście komunikatu Komisji Europejskiej na temat Strategii bioróżnorodności 2030”.

Pełny zapis konferencji znajduje się w internecie, pod linkiem: https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/aktualnosci/miedzynarodowa-konferencja-na-temat-strategii-bioroznorodnosci-2030

Konferencja została objęta Patronatem Honorowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy i była współorganizowana przez Ministra Klimatu i Środowiska oraz Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych.

Wzięło w niej udział 160 uczestników, naukowców, praktyków oraz społeczników, reprezentujących leśnictwo, ochronę przyrody i drzewnictwo. Z zagranicy przybyli przedstawiciele Estonii, Niemiec, Włoch, EOS – Europejskiego Stowarzyszenia Przemysłu Tartacznego, EUSTAFOR – Europejskiego Stowarzyszenia Lasów Państwowych, EKES – Europejskiego Komitetu Społeczno-Gospodarczy, FACE – Europejskiej Federacji na rzecz Łowiectwa i Zachowania Przyrody, DFV – Niemieckiego Towarzystwa Leśnego.

Konferencję otworzyli: pan Tomasz Markiewicz (wice Prezydent UEF – Międzynarodowej Unii Leśników), pan Zbigniew Kuszlewicz (Przewodniczący KSZNOŚiL NSZZ „Solidarność”), ministrowie Paweł Sałek (Kancelaria Prezydenta RP), Michał Kurtyka (Minister Klimatu i Środowiska), Edward Siarka (Pełnomocnik Rządu ds. Leśnictwa i Łowiectwa), Małgorzata Golińska (Sekretarz Stanu w MKiŚ), europosłanka Anna Zalewska oraz pan Józef Kubica (Dyrektor Generalny Lasów Państwowych).

W części referatowej występowali:

  • Franziska Schier (Instytut Leśnictwa Międzynarodowego i Ekonomiki Leśnictwa, będącego częścią federalnego Instytutu im. von Thűnen’a), omawiając potencjalny efekt relokacji na rynku leśnym i drzewnym,
  • dr Konrad Tomaszewski (ekspert NSZZ „Solidarność”), prognozując skutki społeczno-gospodarcze ewentualnego urzeczywistnienia strategii na terenie Polski. Podkreślał zagrożenia dotyczące ograniczenia produkcji rynkowej i nierynkowej, ograniczenia funduszu leśnego, a co za tym idzie zagrożenia dla egzystencji unikatowego modelu funkcjonowania Lasów Państwowych, więc także zagrożenie dla ponadstandardowego wspomagania przez LP administracji publicznej (50 przypadków w sferze imperium i dominium), oraz proponując alternatywne podejście do działań proklimatycznych, poprzez intensyfikację pochłaniania CO2,
  • prof. Tomasz Zawiła-Niedźwiecki i prof. Jarosław Socha (Komitet Nauk Leśnych i Technologii Drewna Polskiej Akademii Nauk), omawiając przyrodnicze i ekonomiczne skutki wdrożenia unijnej strategii bioróżnorodności 2030, apelowali o respektowanie dorobku nauki w tworzeniu polityki europejskiej oraz o przywrócenie znaczenia współpracy oraz przekazu

informacji na linii „science-policy-practice”, z którego w procesie tworzenia unijnych strategii bioróżnorodności i leśnej, człon „nauka” jest traktowany marginalnie,

  • Aigar Kallas (Dyrektor Generalny Lasów Państwowych Estonii oraz Wice Prezydent EUSTAFOR), przedstawiając wpływ inicjatyw unijnych na lasy państwowe, w skali krajowej i europejskiej, podkreślając konsekwencje tych inicjatyw,
  • Georg Schirmbeck (Przewodniczący Niemieckiej Federalnej Rady Leśnictwa), Bogdan Witkowski (Niemieckie Towarzystwo Leśne), proponując zacieśnienie współpracy krajów unijnych o znaczącej lesistości, w celu silniejszej artykulacji zagrożeń i wyzwań,
  • Jarosław Kuczaj (doradca FACE), omawiając znaczenie zachowania różnorodności biologicznej podkreślał rolę aktywnej gospodarki leśnej, w tym łowieckiej,
  • Sylwia Melegari (EOS), przedstawiając konsekwencje wdrożenia strategii leśnej oraz bioróżnorodności dla przemysłu drzewnego w skali Europy,
  • Rafał Gruszczyński (Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego), omówił zagrożenia, jakie opublikowane strategie niosą dla polskiego sektora drzewnego,
  • Tadeusz Majchrowicz (Zastępca Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” oraz EKES), zadeklarował wsparcie ze strony związków zawodowych dla sektorów tak ważnych dla zapewnienia miejsc pracy w Polsce oraz podkreślał rolę małych i średnich przedsiębiorstw w gospodarce narodowej, a wszak 60% zakładów przerobu drewna to SME,
  • ks. prof. Stanisław Ormanty – omawiał zagadnienia związane z filozofią przyrody, zadając pytanie, czy przyroda wymaga ochrony przed człowiekiem, czy ma służyć człowiekowi? Apelował o jasną artykulację prawdy, konkludując, że „lepsza jest prawda niż słodkie iluzje”.

Konferencję podsumował min. Paweł Sałek, łącząc wnioski konferencyjne z obowiązującym w Polsce oraz Unii Europejskiej prawodawstwem. Podkreślił równocześnie konieczność respektowania wyników badań naukowych.

Podczas obrad oraz ożywionej dyskusji uczestnicy konferencji sformułowali wnioski, które podsumowała Komisja w składzie: pan Piotr Borkowski (EUSTAFOR), prof. dr hab. Bogdan Brzeziecki (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego – SGGW) oraz prof. dr hab. Piotr S. Mederski (Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu – UPP). Komisja podzieliła wnioski na ogólne oraz szczegółowe, dotyczące wpływu przyjętych Strategii na środowisko i na gospodarkę.

I. Wnioski ogólne

1.         Z wielu badań naukowych wynika, że ochrona ścisła (bierna) często zawodzi jako metoda utrzymania wysokiego poziomu różnorodności biologicznej ekosystemów leśnych strefy umiarkowanej. Ujemne efekty ochrony ścisłej w odniesieniu do lasów (tj. ustępowanie i zanik wielu elementów bioróżnorodności) zaznaczają się szczególnie mocno w przypadku tych obiektów, w których ta forma ochrony stosowana jest w ciągu odpowiednio długiego okresu (minimum kilkadziesiąt lat).

2.         Występująca w Polsce pilna potrzeba przebudowy wielu drzewostanów wymaga czynnego udziału człowieka. Poddanie tychże drzewostanów ochronie ścisłej nieuchronnie doprowadzi do ich rozpadu spowodowanego gradacjami owadów i rozwojem grzybów patogenicznych.

3.         Wzrost powierzchni wyłączonych z użytkowania w skali proponowanej w unijnych Strategiach 2030, bioróżnorodności i leśnej, jest zagrożeniem dla funkcji przyrodniczych (zmniejszenie bioróżnorodności) oraz ekonomicznych. Dodatkowo, zwiększenie powierzchni chronionych w proponowanej skali zwiększy nadmierne użytkowanie lasów poza Europą, m.in. w lasach tropikalnych.

4.         Wymóg ochrony ścisłej 10% powierzchni lądowej w wielu krajach, m.in. w Polsce, musiałby być zrealizowany głównie kosztem lasów. Należałoby się liczyć z tym, że co najmniej 40% powierzchni leśnej musiałoby zostać wyłączone z użytkowania. Miałoby to ogromne, ujemne konsekwencje społeczne i gospodarcze. Wpływ ograniczenia pozyskiwania drewna zmniejszy przychody Lasów Państwowych o blisko 40%.

5.         Ograniczenie pozyskiwania surowca drzewnego zmniejszy zatrudnienie o ponad 200 000 osób, szczególnie w przemyśle drzewnym, oraz doprowadzi do marginalizacji polskiego przemysłu drzewnego na arenie międzynarodowej.

II. Wnioski szczegółowe

II.1. Wpływ na środowisko:

1.         Z przyrodniczego punktu widzenia, zastosowanie ochrony ścisłej nie zwiększa różnorodności biologicznej, wręcz przeciwnie, bardzo często zmniejsza ogólny poziom różnorodności.

Wyłączanie z użytkowania i poddawanie ochronie ścisłej dużych obszarów leśnych należy ocenić jako szkodliwe, w świetle licznych przykładów z całego świata wskazujących, iż trwałe zachowanie różnorodnych walorów, w tym wartości przyrodniczych, wymaga aktywnej interwencji ze strony człowieka.

2.         Aktywne działania człowieka są także niezbędne z punktu widzenia zwiększenia zdolności adaptacyjnych lasów względem zachodzących i przewidywanych zmian klimatycznych oraz z punktu widzenia możliwości pełnienia przez lasy i gospodarkę leśną funkcji mitygacyjnej względem zmian klimatycznych.

3.         Wyzwaniem obecnych czasów nie jest dalsze zwiększanie powierzchni ‘terenów chronionych’ i wzrost powierzchni objętej ochroną ścisłą; prawdziwym wyzwaniem jest natomiast doskonalenie i wdrażanie na jak najszerszą skalę do praktyki metod zagospodarowania lasów sprzyjających zachowaniu ich prawdziwie wielofunkcyjnego charakteru.

4.         Wobec wysokiego zagrożenia drzewostanów Polski ze strony owadów foliofagicznych i kambiofagicznych oraz znacznego ryzyka uruchomienia procesów wielkopowierzchniowego ich zamierania wskutek zaniechania czynnych działań ochronnych należy podjąć działania zmierzające do ograniczenia proponowanego zasięgu obszarów leśnych objętych ochroną bierną.

5.         Drzewostany o składzie gatunkowym niezgodnym z warunkami siedliskowymi (np. świerczyny, sośniny na siedliskach lasowych) powinny być sukcesywnie przebudowywane w kierunku lasów o możliwie zróżnicowanym składzie gatunkowym zbliżonym do naturalnego i dostosowanym do siedliska, co w obliczu zmian klimatycznych pozwoli obniżyć ryzyko zamierania lasu. W warunkach ochrony ścisłej działania takie nie będą możliwe.

II.2. Wpływ na gospodarkę:

6.         Zmniejszenie pozyskania drewna zwiększy występujący na rynku drzewnym deficyt surowca. Spowoduje to nieunikniony wzrost cen lub też zaprzestanie przerobu z uwagi na brak dostępu do surowca drzewnego.

7.         Ograniczenie pozyskania spowoduje wydłużenie drogi transportowej surowca do odbiorców i oczywisty wzrost kosztów transportu oraz wzrost emisji.

8.         Zmniejszenie podaży drewna będzie miało największy wpływ na branżę tartaczną przerabiającą drewno wielkowymiarowe. Zmniejszenie podaży drewna o 40% może spowodować likwidację lub ograniczenie działalności nawet 90% przedsiębiorstw i zakładów przerobu drewna, z uwagi na duży udział małych/średnich przedsiębiorstw w sektorze leśno-drzewnym.

9.         Ograniczenie pozyskiwania zmniejszy zatrudnienie w przemyśle drzewnym, w przemyśle w ogóle, ale przede wszystkim w obszarach wiejskich, na których surowiec drzewny jest czynnikiem aktywizacji i rozwoju. Ostatecznie doprowadzi to do marginalizacji znaczenia polskich przetwórców drewna na arenie międzynarodowej.

10.       Skala zmniejszenia przychodów Lasów Państwowych będąca następstwem wyłączenia drzewostanów z użytkowania spowoduje załamanie mechanizmu samofinansowania Lasów Państwowych zapisanego w ustawie o lasach z 1991 roku.

W maju roku ubiegłego Komisja Europejska ogłosiła komunikat o przyjęciu Strategii na rzecz bioróżnorodności 2030. Zdaniem Komisji dokument ten stanowiący zasadniczy element Europejskiego Zielonego Ładu „jest wszechstronnym, ambitnym i długoterminowym planem mającym na celu ochronę przyrody i odwrócenie procesu degradacji ekosystemów. Celem strategii jest odbudowa bioróżnorodności w Europie do 2030r., poprzez zastosowanie konkretnych działań i wypełnienie zobowiązań”.

Konsekwencją jej zapisów, jest ogłoszona w lipcu bieżącego roku Strategia leśna 2030. Komisja zaproponowała „nową strategię ochrony i odbudowy lasów w UE. Przewiduje ona m.in. ścisłą ochronę lasów pierwotnych i starodrzewów, odbudowę zdegradowanych drzewostanów i zapewnienie zrównoważonej gospodarki nimi”.

Oba dokumenty wywołały w Europie dyskusję, czy zaproponowane rozwiązania i ścieżki dojścia do nich są właściwe? Czy przyniosą Unii Europejskiej i jej mieszkańcom bezpieczną przyszłość? Czy pomogą w rozwiązywaniu problemów środowiskowych i klimatycznych? Wielu polityków z całej Europy, przeróżnych opcji, wyrażało i wyraża różne, czasami skrajne opinie. Świat nauki przedstawia oceny tych dokumentów. Swoje obawy wyraża przemysł drzewny. Również ekolodzy, w tym leśnicy zastanawiają się, jak będzie wyglądała ochrona ekosystemów leśnych, po wdrożeniu zapisów obu strategii i czy przyniesie ona zamierzony efekt?

Chcemy na te tematy podyskutować i w naszym kraju. Stąd pomysł i propozycja Krajowego Sekretariatu Zasobów Naturalnych, Ochrony Środowiska i Leśnictwa NSZZ Solidarność, aby zorganizować w Warszawie międzynarodową konferencję. Spotkał się on z życzliwą akceptacją i wsparciem Ministra Klimatu i Środowiska, a także Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, a Prezydent RP Pan Andrzej Duda objął nad tym wydarzeniem honorowy patronat.

Zaproszenie na nią przyjęli goście z Brukseli, Estonii, Niemiec i Włoch. Naukowcy, politycy, przedsiębiorcy, urzędnicy i leśnicy.

Ze względów organizacyjnych, a także sanitarnych ilość miejsc jest limitowana, a bezpośrednie uczestnictwo w konferencji możliwe jest tylko za zaproszeniem. Konferencja będzie jednak transmitowana online w języku polskim i angielskim.

Wkrótce przekażemy więcej informacji i szczegółowy program.

Ewentualne pytania można kierować na adres: konferencja.bio@lasy.gov.pl

Warszawa, 8 październik 2021

Po wycofaniu projektu nowelizacji ustawy o lasach /druk 1089/, pod proces legislacji wprowadzono projekt rządowy ustawy o szczególnych rozwiązaniach, związanych ze specjalnym przeznaczeniem gruntów leśnych. Krajowy Sekretariat Zasobów Naturalnych, Ochrony Środowiska i Leśnictwa NSZZ “Solidarność” poza krytyczną oceną wprowadzenia dalece ograniczonej formy konsultacji, wskazuje szereg niejednoznacznych a nawet kontrowersyjnych zapisów, które przedstawiamy w załączonej OPINII

Plik do pobrania: kliknij tutaj

Po jednorocznej przerwie w turnieju Solidarności, spowodowanej obostrzeniami sanitarnymi związanymi z pandemią COVID-19, w dniu 19 czerwca 2021 roku rozegrana została szósta edycja turnieju. Pomimo upalnego dnia, wymagającego od zawodników ekstremalnego wysiłku, widowiskowość wielu pojedynków wprawiała w zachwyt wszystkich obserwatorów. Nic dziwnego – uczestnikami byli między innymi zawodnicy super l pierwszej ligi tenisa stołowego. Zwycięzcą turnieju został Tomasz Tomaszuk, któremu uległ w pojedynku finałowym Artur Daniel. Miejsce trzecie zajął Adrian Więcek, przed Bartoszem Szarmachem. Dzięki głównemu sponsorowi PZU, NSZZ „Solidarność”, Lasom Państwowym, firmie brokerskiej MENTOR oraz KS Darz Bór Karnieszewice, zwycięzcy oraz uczestnicy turnieju zostali obdarowani cennymi nagrodami, z atrakcją kulinarną włącznie.

Plik do pobrania: kliknij tutaj